Naast maatjes ook firmaatjes

Naast maatjes ook firmaatjes

Van jarenlange vrijwilliger ben ik nu mede-eigenaar van ‘Boerderij De Verwondering’. De handtekening voor de VOF is gezet en daar zijn we blij mee!

Het is prachtig om in alle opzichten het leven te delen. Met ook voldoende uitdagingen, want de gesprekken moeten niet alleen over “koetjes & kalfjes” gaan. Het leven is meer, een relatie is meer.

Maar het heeft ook meerwaarde om niet alleen maatjes te zijn, maar daarnaast ook het zakelijke deel samen te dragen. Nog meer verbonden…!

De macht van een geheim

De macht van een geheim

Afgelopen zaterdag heb ik mijn man verrast, dat wil zeggen ik was ‘sister in crime’. Jan is gepassioneerd fokker van het Gelderse Paard (KWPN) en met de veulentjes (1 à 2) die jaarlijks geboren worden, gaat hij dan naar keuringen in de hoop op succes.

Dit jaar was de organisatie voornemens om hem  uit te roepen tot ‘Fokker van het jaar’, maar dit moest geheim voor hem blijven. Daar wilde ik graag aan meewerken. Maar hoe dichterbij de happening kwam hoe meer mensen op de hoogte waren van het geheim, behalve Jan. Het maakte dat leugens opeens geaccepteerd werden, het maakte dat ik zijn telefoon heb geplukt voor de telefoonnummers die ik nodig had. En opeens bleken zulke dingen te rechtvaardigen. En met elkaar besef je dat zo’n geheimhouding niet te lang kan duren, omdat je vroeg of laat door de mand zal vallen.

In dit geval zou dat niet erg zijn, omdat het een leuke verrassing was voor Jan, maar het kan ook spelen door een schaamtevolle actie. En wat gebeurt er dan wanneer het bekend wordt bij de ander?

In beide gevallen heeft het geheim macht, want je moet het spelletje meespelen en hoe langer dat duurt hoe complexer de warboel wordt.

Het besefte mij weer dat eerlijk en puur in het leven staan het leven zo’n stuk eenvoudiger en mooier maakt. 

Al was deze verrassing voor Jan een moment om nooit te vergeten. En ben ik voor zoiets in de toekomst vast opnieuw te strikken.

Intervisie met playmobile

Soms ontstaan er opeens nieuwe situaties. Mijn dozen vol playmobile stonden nog in het lokaal waar ik met een klein groepje intervisie had. Eéntje bracht een casus in en het floepte er bij mij zomaar uit: “Zet maar neer met playmobile”…

ik ben nog onder de indruk van de impact!

Het daagt me uit om verder na te gaan denken over een structurelere toepassing van playmobile bij intervisie. Ik zie mogelijkheden…wordt vervolgd, denk ik zomaar.

Playmobile-gesprek

“Ik werd ervoor gevraagd…”

“Ik werd ervoor gevraagd…”

Een paar weken geleden overkwam het me: “ik werd gevraagd..”.

Het is boeiend om dan heel even bewust in het eigen lichaam te kruipen. Wat gebeurt er op dat moment:

  • voel je je gezien?
  • voel je je onmisbaar?

of:

  • denk je: “Ik ben vast de laatste optie?”
  • denk je: “Beter iemand dan niemand?”

of:

  • denk je: “Leuk!”
  • voel je je enthousiast
  • en zeg je ‘ja’!

Het ging om een volleybalwedstrijd. De plaatselijke vereniging kwam iemand tekort. En ja, zo’n 20 jaar geleden heb ik hier ook gevolleybald, ‘dus’ ze vroegen mij.

Welk gedachtenpaadje loop je dan? Aan jou de keuze:

  • Het eerste? Even een moment waarop je gezien wordt, met het risico dat je de volgende keer, wanneer een ander gevraagd wordt, teleurgesteld bent.
  • Het tweede? “Blijkbaar ben ik nu goed genoeg om dit probleem op te lossen”. Met de kans dat je nee zegt: “want hier leen ik me niet voor!”

Beiden keuzes zijn eigenlijk uit balans, en dat gebeurt in je denken. Welk denkpaadje je volgt, bepaalt waar je uitkomt.

Ik heb van harte ‘ja’ gezegd, want het leek me leuk om weer eens een potje te volleyballen. En wat was ik een geluksvogel dat die andere ‘acht’ niet konden. En wanneer ik vaker gevraagd wil worden, dan moet ik misschien gewoon (opnieuw) lid worden. En dát is de overweging waard, want het is wel een heel leuk spelletje (ondanks dat we verloren hebben).

 

Doen waarvoor je gemaakt bent…

Doen waarvoor je gemaakt bent…

Vandaag, 1 september 2018,  start ik officiëel voor mezelf. Omstandigheden hebben mij hier wel bij geholpen. Door keuzes die voor mij gemaakt zijn en keuzes die door mij gemaakt zijn, kwam de gelegenheid om na te de denken over een eventuele afslag in het leven. Een tijd van heroriëntatie, bezinning, bijscholing, zoeken en vinden. Eigenlijk zijn zulke periodes ontzettend waardevol. Het heeft mij gebracht bij die dingen waarvan ik ga stralen, ga kwispelen.

“Doen waarvoor je gemaakt bent”, is wat mij betreft een opdracht en een zoektocht.  Al is het vaak een intens ingewikkelde tocht om te ontdekken waarvoor je gemaakt bent. Er is zoveel verpakt in verwachtingen en gewoonten, dat we het soms onderweg kwijtgeraakt zijn. Als kind wist je het waarschijnlijk prima: je deed wat je leuk vond.

Al jaren heb ik “Met mensen de goede kant op bewegen”, als missie boven mijn leven staan. Ik geloof dat ik daarvoor gemaakt ben, daarvan gaat mijn hart sneller kloppen, dat is waarvoor ik leef. Deze jaren hebben mij geholpen om me hier weer bewust op te focussen door bijscholing en het creëren van beschikbaarheid.

Datgene waarvoor ik in de wieg gelegd ben, kan alleen maar onder die naam die ik op dat moment gekregen heb: Hermineke.nl. Puurder en authentieker is volgens mij niet mogelijk.

Vanaf vandaag ben ik dan ook beschikbaar voor jou of jouw organisatie! Neem gerust contact op, ik heb er ZIN IN!

 

“Dus u bent de boerin?”

“Dus u bent de boerin?”

Wat een vreemde vraag!

  • Als je vrouw kapster is, ben jij toch niet de kapper?
  • Wanneer je man piloot is, ben jij toch niet de stewardess?

Blijkbaar werkt dit op een boerderij anders en krijg je de titel ‘boerin’ cadeau wanneer je met een boer trouwt. Naar mijn weten het enige beroep waar dit zo werkt.

In het begin van ons huwelijk vond ik dit een belediging. Ik wilde helemaal geen boerin zijn, ik was alleen maar met Jan getrouwd. Ik werkte in het onderwijs en dat maakte Jan toch ook geen leraar? En ik pareerde zo’n opmerking op stevige wijze!

Totdat ik me realiseerde dat een boer het niet in zijn eentje kan. Een boerenbedrijf is nooit een eenmanszaak. De verantwoordelijkheid is groot, meer schouders zijn nodig om die te dragen.

Dus ja, ik ben de boerin, want een boerenbedrijf run je met elkaar en daar ben ik trots op!

Humor maakt het leven lichter

Humor maakt het leven lichter

Een paar weken geleden nam ik afscheid van een confident bij Stichting EX IT. Hij bedankte me nadrukkelijk voor de humor die ik in de gesprekken bracht. Ik vroeg me op dat moment vertwijfeld af of dit nu echt een heel groot compliment was en of ik hem daarmee verder gebracht had. Gelukkig bevestigt dit artikel de kracht van humor bij hulpverlening.

Een paar punten eruit:

  • Het is goed voor eigen welbevinden: humor verzacht pijn en frustratie
  • Het is goed voor onderlinge relaties; waaronder ook die van cliënt en therapeut: humor kan zorgen voor een gemeenschappelijke beleving;

Ik ga dus maar gewoon lekker op de oude voet door.

 

Boerinnencursus

Vanavond een gesprek gehad met een mooie groep mensen over het geven van cursussen voor agrariërs. Welke thema’s leven? Welke cursussen kan het CCA aanbieden?

Een van de opties was een ‘boerinnencursus’ over de plek van de vrouw in een familiebedrijf. De plek als schoonmoeder of als schoondochter. Hoe hou je 20 ballen in de lucht? Hoe vind je balans tussen werk en prive, zeker wanneer je zelf buiten de deur werkt?

Daarnaast de vraag gesteld hoe kerken op een goede manier pastoraal betrokken kunnen zijn bij de problemen die spelen op de boerderij. Wat moet er in ieder geval in de basiskit voor een voorganger of pastoraal werker zitten?

Wat zou jij willen dat er in zo’n cursus aan bod zou komen?